محارم از نظر قرآن

محارم از نظر قرآن

لازم هست که بحث محارم رو در اولین مطالب بازگو کنیم که:

* چه کسانی به ما محرم هستند!

* تا چه حد می توانیم به محارم نزدیک شویم؟

* با محارم چگونه باید صحبت کنیم؟

* کجای بدن محارم را می توانیم نگاه کنیم؟

* و…

فراموش نکنیم که این فتواها را «باید» ابتدا خودمان انجام دهیم بعد به دوستان و خانواده و در به آینده فرزندانمان اطلاع دهیم!

—————————————————————–

در ایتدا به اولین سوال می پردازیم:

سوره نور آیه ۳۱:

و قل للمؤمنات یغضضن من ابصارهن و یحفظن فروجهن و لا یبدین زینتهن الا ما ظهر منها و لیضربن بخمورهن علی جیوبهن و لا یبدین زینتهن الا لبعولتهن او ابائهن او اباء بعولتهن او ابنائهن او ابناء بعولتهن او اخوانهن او بنی اخوانهن او بنی اخواتهن او نسائهن او ما ملکت ایمانهن او التابعین غیر اولی الاربه من الرجال او الطفل الذین لم یظهروا علی عورات النساء و لا یضربن بارجلهن لیعلم ما یخفین من زینتهن و توبوا الی الله جمیعا ایها المؤمنون لعلکم تفلحون (۱)

و به زنان مؤمن بگو: چشمهایشان را فرو اندازند و دامنهایشان را حفظ کنند و زینتهاشان را جز آنچه ظاهر است، در دید دیگران آشکار نسازند. سینه و بر و دوش خود را با مقنعه بپوشانند و زینتهاشان را جز برای شوهرانشان یا پدرانشان یا پدر شوهر هاشان یا پسرانشان یا پسر شوهرانشان یا برادرشان یا پسر برادرانشان یا خواهرانشان یا زنانشان (زنان مسلمان) یا کنیزهاشان یا مردانی که از تبعه خانواده و بی رغبت به زن هستند. یا کودکی که هنوز بر عورت و محارم زنان آگاه نیست (آری زینتهاشان را جز برای اینان که نام بردیم) آشکار نسازند و پاهاشان را طوری به زمین نزنند که خلخال و زیورهای پنهانشان معلوم شود. و همگی به درگاه خدا توبه کنید. ای مؤمنین، باشد که رستگار شوید.

در این آیه به طور واضح بیان شده که محارم به ما چه کسانی هستند در ادامه به سوالات بعدی می پردازیم…

توصیه ای که می توانیم به خانم ها شود اینست که با مرد اجنبی، کمتر اختلاط داشته باشند. البته اگر زن با رعایت حدود حجاب شرعی در بازار رفت و آمد کرد، از نظر قانونی، قابل تعقیب نیست، مگر این که به فساد و فحشا کشیده شود؛ اما از نظر اخلاقی، زن مسلمان، موظف است خود را از مرد اجنبی دور نگهدارد و سعی کند که کارش در محیط خانه باشد. البته گاهی ممکن است شرایط خاصی پیش آید و مصالح اجتماعی و سیاسی، اقتضای شرکت زنان در اجتماعات داشته باشد که در این صورت نیز تا آنجا که ممکن است، باید اجتماعات زنها جدای از مردها باشد؛ زیرا اختلاط زن و مرد اجنبی، به ویژه اگر زن آرایش کرده باشد، از نظر اسلام، دارای ارزش اخلاقی منفی است.

خداوند در این باره می فرماید:

وقرن فی بیوتکن و لا تبرجن تبرج الجاهلیه الاولی (۲)

در خانه خود بمانید و چون زنان دوران جاهلیت نخستین، با آرایش در میان مردم ظاهر نشوید.

توصیه بعدی به خانم ها، رعایت حیاء است. حیا به این معنا است که انسان به خاطر ترس از آلوده شدن به گناه، خود را از مظان آلودگی به گناه دور بدارد. بنا بر این، هر گونه کم رویی یا ضعف نفس را نمی توان حیا نامید.

قرآن کریم، در داستان دختران شعیب می گوید:

فجائته احداهما تمشی علی استحیاء (۳)

پس یکی از آن دو (دختران شعیب) آمد نزد او (موسی) در حالی که همراه با شرم و حیا گام بر می داشت.

از این آیه، استفاده می شود که حیا برای زن، دارای ارزش اخلاقی ویژه است.

توصیه آخر در این پست به خانم ها آن است که در هنگام سخن گفتن با مردان، وقار و متانت را رعایت کنند و کیفیت سخن گفتنشان به گونه ای نباشد که هوس آنان را بر انگیزد.

خداوند در این باره می فرماید: فلا تخضعن بالقول فیطمع الذی فی قلبه مرض و قلن قولا معروفا (۴)

پس در گفتار خود، آن چنان با نرمی و لطافت سخن نگویید تا آنان که دل بیماری دارند، در شما طمع نکنند.

البته این، توصیه ای به همسران پیامبر است؛ اما مسلماً یک توصیه اخلاقی است که رعایت آن برای هر زن مسلمان رجحان اخلاقی دارد.

اگر صحبت زن با نامحرم و یا صدای زن معمولی باشد و با لذت و شهوت همراه نباشد, اشکالی ندارد, اما اگر با لذت و شهوت توأم باشد, هم صحبت زن حرام می شود و هم استماع صدای او حرام است.

امام خمینی ره می فرماید: بنابر اقوی شنیدن صدای زن نامحرم جایز است , در صورتی که به قصد لذت وشهوت نباشد.(۵)

ایشان می افزاید: صحبت کردن بانوان با مرد نامحرم و رساندن صدایشان به مردان بیگانه , در صورتی که ترس از فتنه و فساد نباشد جایزاست… البته اگر گفت و گو و صحبت کردن زنان با مردان , با کیفیت تهییج کننده باشد, حرام است, مانند نازک کردن صوت و نرم کردن کلام و زیبا ساختن صدابه گونه ای که شخص بیماردل را به طمع اندازد.(۶)

————————————————-
پی نوشت ها :
۱٫ نور(۲۴)آیه ۳۱٫
۲٫ احزاب(۳۳) آیه ۳۳٫
۳٫: قصص(۲۸)آیه ۲۵٫
۴٫: احزاب(۳۳) آیه ۳۲٫
۵٫امام خمینی , تحریر الوسیله , ج ۲ ص ۲۴۵٫
۶٫همان .

 

منبع: سایت تربیت اسلامی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *