نبایدهای اقتصادی از نظر ائمه اطهار

نبایدهای اقتصادی از نظر ائمه اطهار

نبایدهای اقتصادی 
امام على علیه السّلام فرمودند:
إذا جَمَعْتَ الْمالَ فَأنت فیهِ وَکیلٌ لِغَیرِکَ یَسْعَدُ بِهِ وَ تَشقى أنتَ؛
هرگاه مال اندوختى، تو در آن نماینده کس دیگرى هستى که او با آن خوشبخت مى شود و تو بدبخت مى گردى.
غرالحکم، ح ۴۱۳۵٫

امام کاظم علیه السّلام فرمودند:
إنَّ الحَرامَ لایُنمى و إن نُمِىَ لایُبارَکُ فیهِ ؛
مال حرام افزون نمى گردد و اگر هم افزون گردد برکت نمى یابد .
الکافى ، ج ۵ ، ص ۱۲۵

امام رضا علیه السّلام فرمودند:
بدترین مردم کسی است که از کمک مالی مضایقه کند و به تنهایی غذا بخورد.
تحف العقول، ص ۸۱۲٫

امام مهدی علیه السّلام فرمودند:
لا یَحِلُّ لاِحَد أنْ یَتَصَرَّفَ فى مالِ غَیْرِهِ بِغَیْرِ إذْنِهِ؛
براى هیچ کس جائز نیست که در اموال و چیزهاى دیگران تصرّف نماید مگر با اذن و اجازه صاحب و مالک آن.
بحارالأنوار: ج ۵۳، ص ۱۸۳

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
مَن غَشَّ أخاهُ المُسلِمَ نَزَعَ اللّه مِنهُ بَرَکَهَ رِزقِهِ ، وأفسَدَ عَلَیهِ مَعیشَتَهُ ، ووَکَلَهُ إلى نَفسِهِ ؛
هر کس با برادر مسلمانش فریبگرى کند ، خداوند برکتِ روزى اش را از او مى ستانَد و گذران زندگى اش را تباه مى سازد و او را به خود وا مى گذارَد .
ثواب الأعمال : ۳۳۷ / ۱.

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
إنَّ أخوَفَ ما أخافُ عَلى اُمَّتی مِن بَعدی هذِهِ المَکاسِبُ الحَرامُ ، وَالشَّهوَهُ الخَفِیَّهُ ، وَالرِّبا ؛
بیش از همه ، بر امّت خویش از پس خودم ، از این ها مى ترسم: این پیشه هاى حرام ، شهوت پنهان ، و ربا .
الکافی: ۵ / ۱۲۴ / ۱

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
الیَمینُ تُنَفِّقُ السِّلعَهَ ، وتَمحَقُ البَرَکَهَ . وإنَّ الیَمینَ الفاجِرَهَ لَتَدَعُ الدِّیارَ مِن أهلِها بَلاقِعَ ؛
سوگند کالا را رواج مى دهد ، وَ[لى] برکت را محو مى کند . و همانا سوگند ناروا سبب مى شود که سرزمین خالى از ساکنان و خشک و بى آب و گیاه شود .
کنزالعمّال: ۱۳/۱۸۳/۳۶۵۴۷٫

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
یُحشَرُ الحاکِرونَ وقَتَلَهُ الأَنفُسِ فی دَرَجَهٍ ، ومَن دَخَلَ فی شَیءٍ مِن سِعرِ المُسلِمینَ یُغلیهِ عَلَیهِم کانَ حَقّا عَلَى اللّه ِ أن یُعَذِّبَهُ فی مُعظَمِ النّارِ یَومَ القِیامَهِ ؛
احتکار کنندگان و قاتلان مردم در یک رتبه [به روز قیامت ]برانگیخته مى شوند . و هر کس در بخشى از [بازار و] قیمت [کالاهاى ]مسلمانان راه یابد تا آن را بر ایشان گران کند ، سزاوار است که خداوند در روز قیامت ، او را در بخش بزرگ آتش درآورَد .
الترغیب والترهیب : ۲ / ۵۸۴ / ۷.

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
إنَّ أکبَرَ الإِثمِ عِندَ اللّه أن یُضَیِّعَ الرَّجُلُ مَن یَقوتُ ؛
هر آینه بزرگ ترین گناه نزد خدا آن است که انسان ، نان خوران خود را واگذارد .
کنز العمّال : ۱۶ / ۲۸۴ / ۴۴۴۸۹ .

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
مَلعونٌ مَلعونٌ مَن یُضَیِّعُ مَن یَعولُ !
ملعون است ، ملعون آن که خانواده خود را فرو نهد .
من لا یحضره الفقیه: ۳ / ۱۶۸ / ۳۶۳۱٫

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
مَلعونٌ مَلعونٌ مَن ألقى کَلَّهُ عَلى النّاسِ! مَلعونٌ مَلعونٌ مَن ضَیَّعَ مَن یَعولُ !
آن کس که سربار دیگران شود ، ملعون است ، ملعون ؛ و آن کس که نان خورانِ خود را تأمین نکند ، ملعون است ، ملعون .
الکافی: ۴ / ۱۲ / ۹

امام علی علیه السّلام فرمودند:
لاتُحَقِّرُوا ضُعَفَا إخْوَانِکُمْ، فَإِنَّهُ مَنْ اِحْتَقَرَ مُؤمِناً لم یَجْمَعِ اللهُ عَزَّوَجَلَّ بَیْنَهُمَا فی الْجَنَّهِ إِلا أَنْ یَتُوبَ.
برادران خود را که دچار ضعف (مالی) هستند خوار و حقیر نشمارید که هر کس مومنی را خوار شمارد خدا در میان آنها در بهشت جمع نخواهد کرد مگر آنکه توبه کند.
الخصال، ص ۶۱۴، ح ۱۰

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
إنّما الشَّحیح مَنْ منع حقَّ الله و أنفقَ فی غَیرِ حقِّ اللهِ عزّوجل.
بخیل کسی است که از پرداخت حق خدا (مانند زکات و خمس) خودداری نموده، در راه غیر خدا بذل و بخشش می‌کند.
معانی الاخبار، ص ۲۴۶

از امام حسن علیه السّلام در مورد معنای بخل پرسیدند، حضرت فرمودند:
هو أنْ یَری الرَّجلُ ما أنفقهُ تَلَفاً و ما أمسَکَهُ شرَفا.
بخل آن است که انسان آنچه را انفاق و خرج می‌کند از دست رفته و بیهوده بپندارد و آنچه را که نگه می‌دارد، مایه شرف و بزرگی بداند.
بحار الانوار، ج ۷۵، ص ۱۱۳

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
حَسْبُ البَخیلِ مِنْ بُخلِهِ سوء الظنِّ بِرَبِّهِ، مَن ‌أیْقَنَ بالخَلَفِ جادَ بالعطیِّه.
برای (گنه‌گار بودن) بخیل همین بس که به پروردگارش بدگمان است، کسی که به جایگزینی انفاق و بخشش از طرف خداوند یقین داشته باشد، نیکو بخشش می‌کند.
بحار الانوار، ج ۷۰، ص ۳۰۷

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
إنْ کانَ الخَلَفُ مِنَ الله عزّوجل حقّاً فَالبُخلُ لِماذا؟
اگر جایگزینی انفاق و بخشش از طرف خداوند حق است (که حق است)، پس بخل ورزیدن برای چه؟
بحار الانوار، ج ۷۵، ص ۱۹۰

امام علی علیه السّلام فرمودند:
عَجِبتُ لِلبَخیلِ یَستَعجِلُ الفقرَ الذی مِنهُ هَرَبَ و یَفُوتُهُ الغِنَی الذی إیّاه طَلَبَ فَیَعیشُ فی الدّنیا عَیْشَ الفُقراء و یُحاسَبُ فی الاخرهِ حِسابَ الأغنیاء.
در شگفتم از برای شخص بخیل که می‌شتابد به سوی تنگدستی و فقری که از آن گریزان است و مال و ثروتی را که می‌جوید از دست می‌دهد، لذا در دنیا مانند فقیران زندگی می‌کند و در آخرت مانند توانگران به حسابش رسیدگی می‌شود.
نهج البلاغه، حکمت ۱۲۱

امام علی علیه السّلام فرمودند:
أبْخَلُ النّاس مَن بَخِلَ علی نَفسِهِ بِمالِهُ و خَلَّفَه لِوارثِهِ.
بخیل‌ترین مردم کسی است که با ثروتش بر خود بخل ورزد و آن را برای وارثش بر جای نهد.
غررالحکم، ص ۱۰۳
منبع راسخون

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *