همراهی با کوچولوها در لحظه عبادت

همراهی با کوچولوها در لحظه عبادت

عادت دادن به خوبی ها هنری است که باید والدین به خوبی از مهارت های آن آگاهی داشته باشند. والدین در این زمینه نباید تعلل کنند و باید زود دست به کار شوند. بچه های همه دنیا نیاز به معنویت و عبادت دارند، ترغیب و توجه بچه ها به نماز و نمازخواندن به محیط رشد و تربیت والدین بستگی دارد.

اما اینکه چگونه باید فرزندان را به نمازخواندن تشویق کرد و انجام و پایبندی به این فریضه را در وجود آنها نهادینه کرد، فوت و فن های دقیق و حساسی دارد که لازم است والدین از آنها آگاهی داشته باشند. آنچه می خوانید نمونه ای از راهکارهای عملی تشویق و ترغیب بچه ها به نمازخوانی است.

دعوت نامه ای کودکانه

برای رساندن پیام خوبی مثل«نماز بخوان» باید اول بدانید، چه کسی می خواهد این پیام را بشنود. بچه های سه ساله با روحیه شاد و بازی طلبشان با بچه های هفت ساله کنجکاو فرق دارند. برای دعوت بچه ها به نماز قبل از رسیدن به سن بلوغ خوب است بدانید که از زمان تولد، وظیفه زمینه سازی برای رشد نیاز به معنویت و معنویت خواهی بر عهده والدین است و تا سن ۷سالگی این وظیفه به شکل اهمیت الگو سازی برای بچه ها ادامه پیدا می کند. محبت به نماز و عادت به رفتارهای مرتبط با نماز هرچند گذرا و بدون وسواس در کودکان شکل بگیرد و بچه ها دائم در معرض پایبندی به نماز از طرف والدین شان باشند می توان تا حد زیادی به نمازخوان شدن بچه ها امیدوار بود.

جاذبه ایجاد کنید

اجازه پوشیدن بهترین لباس مهمانی برای نماز خواندن، تهیه چادر مخصوص نماز که تزئین شده، سجاده، عطر و… نماز خواندن را برای بچه ها جدی می کند حتی اگر گاه گاه به آن روی بیاورند.

 عبادت را خاطره انگیز کنید

اگر بعد از مسجد رفتن یا نماز خواندن نوبت پارک رفتن یا تفریح دسته جمعی خانوادگی و… باشد و کودک روحیه افراد خانواده را شاد ببیند از نماز خاطره خوبی در ذهن او نقش می بندد. به طور طبیعی بچه ها به این نماز که شادی آفرین است محبت پیدا می کنند.

احترام به وقت اذان

محیط خانه برای بچه ها حرف اول را می زند. تا می توانید احترام  به وقت نماز مثل ساکت شدن در زمان شنیدن اذان و صلوات فرستادن در حال شنیدن اذان و نماز خواندن خودتان را جدی بگیرید.

دوست شدن با نماز

شرایط نماز خواندن را برای او راحت کنید. با سختگیری های بی جا و بی مورد ذهن او را نسبت به نماز مشوش نکنید. اگر فرزندتان می گوید: می شه کارتون ببینم بعد نماز بخوانم؟ می شه بدون چادر نماز بخونم؟ می شه با عبای بابا نماز بخونم و… به او سخت نگیرید. اجازه بدهید شرایط همراه او شود.

مترجم خوبی باشید

در یاد دادن نماز سختگیر و خشک نباشید. این وظیفه شماست که به کمک شعر، قصه، حرف زدن معنی و منظور جملات یا حرکات نماز را برای بچه ها توضیح دهید.

کودکانه وقت شناس باشید

وقتی بچه ها سرحال نیستند یا دغدغه فکری مثل بازی، فیلم، کارتون و… دارند از طرح مسئله نماز چشم پوشی کنید. اگر به سختی درگیر دیدن تلویزیون و کارتون مورد علاقه شان هستند هرگز تلویزیون را به بهانه اجبار به نماز خواندن خاموش نکنید.

بهره گیری از حکایت های شیرین

بهره گیری از داستان ها و حکایت های شیرین و جذاب که نمونه های فراوانی از آن در ادبیات داستانی، عرفانی و دینی ما وجود دارد برای کودکانی که هنوز به مدرسه نرفته اند در این زمینه می تواند موثر باشد.

در انتخاب دوست کمک کنید

زمانی که کودکان به مدرسه می روند یا فرصت و امکان حضور بیشتر را در محیط های اجتماعی پیدا می کنند، مسیرهای دیگری برای یادگیری شیوه های رفتاری برای آنها ایجاد می شود. در محیط مدرسه ممکن است دوستانی را پیدا کنند که براساس الگوهای خانوادگی با آموزه های تربیتی اسلام پیوندی ندارند. شاید تشدید مراوده و برقراری ارتباط بیشتر با چنین دوستانی در رفتار دینی فرزندان تاثیر منفی بگذارد. برای دچار نشدن به تبعات چنین مراوداتی، شاید تغییر محل سکونت بتواند مانع از اثرگذاری بیشتر شود، اما در عین حال توجه به انتخاب دوست و راهنمایی فرزندان و ارائه پیشنهادهایی راهگشا و سازنده برای بهتر انتخاب کردن دوستان یکی از وظایف والدین است.

بچه ها نماز خوان نمی شوند، اگر…

– نماز خواندن نتیجه محبت به خداست. وقتی زمینه دوستی با خدا در خانواده با آموزش، روابط اعضای خانواده، نوع رسانه های حاکم در خانه و… فراهم نباشد، قطعا ارتباط با خدا هم در فرزند ریشه دار نمی شود.
– اگر دل نگرانی برای نماز خواندن فرزندان کار را دائم به اخم و توهین و اهرم های فشاری مثل محروم کردن، مقایسه کردن، جریمه و… بکشاند نه تنها بچه ها نمازخوان نمی شوند بلکه رابطه والد و فرزندی به هم می خورد و محبت به دین و دینداری هم در این میان از بین می رود.
– گاهی بعضی والدین می دانند که نماز خواندن خوب است اما خود عامل به آن نشده اند و حالا نماز مثل یک آرزوی به زمین مانده، خواسته ای است برای بچه ها اما بچه ها آنطور می شوند که ما هستیم نه آن چیزی که می خواهیم. دیدن تناقضات رفتار و عمل والدین، بچه ها را سردرگم و پیشرفت معنوی شان را کند می کند.
– قرآن کریم در شیوه های تربیتی بشارت و تشویق را مقدم برانذار می داند. تلاش کنید تا بچه ها از روی محبت جذب نماز شوند و بازخواست ها و تذکرها آنها را لبریز و دلزده نکند. فراموش نکنید که تربیت کار رب العالمین است. پس برای تربیت معنوی فرزندتان از خدا برای او رشد طلب کنید.
در آخر اینکه  تربیت دینی باید به این نکته توجه داشت که ایجاد انگیزه برای انجام رفتاری دینی به پیش زمینه هایی نیاز دارد تا توجه کودکان به این نوع رفتار براساس رغبت درونی باشد. به عبارت دیگر باید کودکان را به لحاظ روحی و روانی آماده و مهیا کرد و تا کودک به لحاظ جسمی، روانی و عاطفی آمادگی دریافت تربیت را نداشته باشد القای رفتار دینی به او ثمربخش نخواهد بود. کودکی که هنوز لذت چشیدن غذایی مطبوع را درک نکرده رغبتی برای خوردن آن پیدا نمی کند و اگر هم برای این کار اصرار ورزیم شاید باعث انزجار او از غذای مطبوع یا مفید شویم.

 

منبع: تبیان

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *